sve o vocarstvu

Savremeno voćarstvo

Autor: Miladin Šoškić
ISBN: 978-86-7157-443-3
Godina izdanja: 2008
Format: 25 cm
Broj strana: 625
Povez: Tvrdi
Pismo: Latinica

2.750,00 RSD

Prvo izdanje knjige Savremeno voćarstvo objavljeno je 1996. godine. Prošlo je gotovo pola decenije da knjige nema u prodaji. Sećanja čitalaca na činjenicu da je knjiga postojala ogledaju se u njihovoj stalnoj tražnji i želji da je nabave. To je bio razlog što je izdavač predložio autoru da pripremi tekst za drugo izdanje.

U ovo, drugo izdanje, autor je uneo mnoge izmene: dodao je neke nove tekstove, a neke izostavio, ne menjajući strukturu knjige znalački i dobro odmerenu u prvom izdanju.

Naime, uneti su novi statistički podaci o površinama i prinosima za sve važne voćne vrste. Dodati su botanički opisi i privredni značaj za 11 sorti krušaka, šest sorti šljiva, tri sorte kajsija i pet sorti trešanja. Za mnoge sorte voća dati su podaci o tome kako su i kada stvorene (godina, selekcionari, roditelji), sklonost prema partenokarpiji, klijavosti polena, oprašivanju i oplodnji, otpornosti prema nekim prouzrokovačima bolesti i prema štetočinama, afinitetu prema vegetativnim podlogama itd.

Sa druge strane, u delu knjige gde je reč o prouzrokovačima bolesti i štetočinama voćaka i njihovom suzbijanju, izostavljeni su preparati koji mogu da se koriste. Ostavljeno je da se proizvođač ili drugi korisnik knjige o tome obavesti iz drugih publikacija, koje svojim češćim objavljivanjem prate uvođenje u proizvodnju najnovijih sredstava za zaštitu.
Na taj način ova knjiga je postala izvor naučnih saznanja i sredstvo za proizvodnju.

Septembra 2008. god. Beograd

Redakcija

Voćarstvo je primenjena nauka izrazito agrobiološkog karaktera. Obuhvata preko dvadeset voćnih vrsta s velikim brojem sorti raznovrsnih po istorijskom postanku i biološko-privrednim osobinama, pa otuda i vrlo osetljive prema uslovima života i gajenja.

Voćarstvo ima zadatak da proučava biološke i morfološke osobine pitomih voćaka, ekološke činioce, načine razmnožavanja i negovanja. Kao takvo, voćarstvo je ogranak arborikulture, koja se bavi proučavanjem uslova i načina gajenja svih drvenastih biljaka (ukrasnog šiblja, šumskog drveća itd.).

Nikada ranije u svojoj mnogovekovnoj istoriji voćarstvo nije bilo izloženo velikim revolucionarnim promenama kao u poslednjih trideset godina. Brz razvitak voćarstva uslovljen je naučnim i tehničkim progresom. U prvom planu su intenzifikacija i mehanizacija u voćarstvu, zatim menjanje sortimenta i uvođenje u prozvodnju novih kvalitetnijih sorti sa većim biološkim potencijalom, iznalaženje novih i ekonomičnih sistema gajenja i formiranje odgovarajuće krune prilagođene vrsti, sorti i ekološkoj sredini, kao i rezidba, obrada, đubrenje, navodnjavanje i zaštita voćaka od bolesti i štetočina.

Za privredu naše zemlje voćarstvo je od vrlo velikog značaja, Voćarska proizvodnja i trgovina po važnosti i vrednosti jednaka je s onom u ratarstvu, stočarstvu i povrtarstvu. U našoj zemlji postoje odlični prirodni uslovi za gajenje skoro svih vrsta voćaka.

Pod povoljnim klimatskim uslovima voćke veoma dobro uspevaju i na relativno strmim nagibima. Dobro negovane voćke daju velike prinose po jedinici površine (do 5 i više vagona).

Sveži plodovi voćaka su gotovo nezamenljiva, zdrava hrana, koja vrlo često ima i lekovito dejstvo i terapeutsku vrednost.

Vrednost plodova zasniva se na znatnim količinama šećera (fruktoza, glukoza i saharoza) i mineralnih soli, kiselina i vitamina.

Sveži plodovi sadrže obično oko 15% šećera, a kesten i do 35% ugljenih hidrata. Grožđani šećer (glukoza) i voćni šećer (levuloza ili fruktoza), iako su istog hemijskog sastava, nisu iste slasti. Ako se slast običnog šećera označi sa 100 onda grožđani šećer ima slast 74 a voćni 173.

Kod jabuke, breskve, kajsije i banane preovlađuje redukovani šećer (glukoza i levuloza-fruktoza) i saharoza u skoro podjednakim količinama. Kod trešnje, višnje, ribizle, maline i plodova drugog sitnog voća preovlađuje redukovani šećer, sa malo saharoze. U grožđu i smokvi preovlađuje redukovani šećer, dok kod ananasa ima više saharoze.

Od kiselina kod jabuke, kruške, trešnje, višnje, breskve, kajsije i šljive preovlađuje jabučna kiselina (80-90%). Kod grožda preovlađuje vinska kiselina, a onda jabučna i samo malo limunske. Kod ribizle, limuna, pomorandže preovlađuje limunska kiselina (oko 4/5 ukupnih kiselina).

Plodovi, naročito jabuke sadrže tzv. trpke materije (tanin, neki sastojci koji sačinjavaju boju i drugi sastojci koji su manje poznati).

Od mineralnih materija najviše ima kalijuma. Kalijumove soli se apsorbuju u našim tkivima a pre svega u mišićima. Od jedinjenja kalcijuma najviše ima kalcijum-karbonata (1,5-2,7 g na 1 kg ploda), zatim kalcijum-fosfata i magnezijum-sulfata.

Plodovi voća najviše sadrže vitamin C, a onda vitamin A (karotin), B (aneurin), B2 (laktoflavin).

U toku razvića plodova odvijaju se razne hemijske promene usled čega se menja njihov hemijski sastav, od čega zavisi i kvalitet plodova.

Recenzije

Još nema komentara.

Be the first to review “Savremeno voćarstvo”

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

© Sva prava zadržana 2019. Partenon